Synedrion, jedyny kolektywny organ Związku, był swego rodzaju radą ustawodawczą z przedstawicielami mianowanymi przez państwa członkowskie. Ponieważ źródła nie wspominają o żadnym przewodniczącym synedrionu, prawdopodobnie funkcję tę pełnił nezjarcha. Synedrion przyznawał dobroczyńcom Związku honory i wyróżnienia, oraz pobierał zarówno regularne, jak i nadzwyczajne datki finansowe na utrzymanie wojska Związku i na wspólnie organizowane święta. Środkami tymi zarządzał skarbnik. Nadwyżki funduszy były przeznaczane na inne projekty, np. wyrycie dekretów Związku na stelach kamiennych.
Kolejnym przejawem federacyjnego charakteru Związku było to, że synedrion mógł nie tylko wymagać od swoich członków wkładów finansowych, ale także karać ich za nieprzestrzeganie przepisów W praktyce zarówno Związek, jak i jego członkowie często musieli uciekać się do zaciągania ze skarbca Sanktuarium Apolla na Delos pożyczek na pokrycie swoich wydatków. Prawdopodobnie synedrion wyznaczał również zarządców organizowanych przez siebie świąt i urzędników nadzorujących składanie ofiar na cześć Ptolemeusza Sotera Ptolemeusza Filadelfosa; ustanawiał ponadto arbitrów rozsądzających spory między członkami Związku.