Występują cztery pary krótkich odnóży o dwóch członach ruchomych, z których ostatni zaopatrzony jest w dwa pazurki, każdy prosty, z jednym wierzchołkiem śródgrzbietowym i dwoma brzusznobocznymi. Odnóża pierwszej i drugiej pary mają na ostatnim członie solenidion. U samicy na pograniczu podosomy i opistosomy leży niewielka, czasem podzielona tarczka. Wulwa samicy leży między płytkami epimeralnymi ostatniej pary. Opistosoma jest węższa od podosomy i regularnie zwężająca się ku zaokrąglonemu wierzchołkowi, nieregularnie rowkowana poprzecznie.
Stadia rozwojowe Jaja są jajowate, lekko spłaszczone, o słabo zchitynizowanym chorionie. Mają między 60 a 70 μm długości i między 45 a 54 μm szerokości.
Larwy mają jajowate w zarysie, grzbietobrzusznie spłaszczone ciało, osiągające między 73 a 82 μm długości i między 54 a 60 μm szerokości. Podosoma zaopatrzona jest w trzy pary odnóży, zbudowanych z dwóch ruchomych członów, z których ostatni wieńczy pojedynczy, trójwierzchołkowy pazurek.
Protonimfy również mają ciało jajowate w zarysie i grzbietobrzusznie spłaszczone. Osiągają między 86 a 101 μm długości i między 56 a 72 μm szerokości.