Główne dzieło Harringtona, The Commonwealth of Oceana (z ang. Rzeczpospolita Oceany), opisuje idealną i stabilną republikę. Jako takie jest jednym z wczesnych przykładów nowożytnej literatury utopijnej. Nie jest to jednak obraz idealistyczny. Autor stara się odpowiedzieć na pytanie o przyczyny niestabilności politycznej w jego kraju i znaleźć źródła stabilności ustroju politycznego. J.G.A. Pocock wskazuje, że znaczenie Oceany polega właśnie na tym, że jako pierwsza starała się opisać faktyczne podstawy władzy politycznej, opisała angielską wojnę domową jako rewolucję i starała się podać jej źródła. Rewolucja angielska jest u Harringtona rezultatem erozji podstaw władzy politycznej i przejawem zastępowania starego porządku władzy przez nowy.
Oceana odwoływała się do republikanizmu Machiavellego przedstawionego w Rozważaniach nad pierwszym dziesięcioksięgiem historii Rzymu Tytusa Liwiusza. Harrington chwali Machiavella za jego realizm w podejściu do kwestii politycznych, zauważa jednak, że nie był on w nim konsekwentny. Teoria Harringtona miała być ściśle empiryczna, tzn. opierać się na obserwowalnych zjawiskach. Takie pojęcia Machiavellego jak virtù, cnota czy zepsucie zostały przez Harringtona uznane za pozbawione znaczenia. Z kolei od Hobbesa autor przejął podejście mechanicystyczne do polityki.