Stabilność republiki opiera się na klasie średniej, czyli licznej grupie posiadaczy ziemskich, znajdującej się pomiędzy wielkoobszarową arystokracją, a nieposiadającym nic ludem.

W odróżnieniu od innych pisarzy, takich jak Polibiusz czy Machiavelli, którzy wiązali zmiany ustrojowe z wadami ludzkich charakterów lub psuciem się cnoty w społeczeństwie, Harrington widział ustroje jako potencjalnie stabilne tak długo, jak tylko stabilny jest bilans własności. Rewolucja angielska była jego zdaniem wynikiem nieuwzględnienia przez rządzących rzeczywistych stosunków własnościowych. Struktura ekonomiczna Anglii powinna być odzwierciedlona w formie ustroju republikańskiego. Wbrew opiniom współczesnych autorów uważał też, że stabilne republiki są możliwe.

W celu zapewnienia takich stabilnych republikańskich rządów Harrington postulował przeprowadzenie reformy rolnej (stworzenia prawa agrarnego) polegającej na częściowej redystrybucji własności ziemskiej. Autor przedstawia w Oceanii plan budowy instytucji politycznych, takich jak podziału kraju na okręgi, praw politycznych, instytucji przedstawicielskich). Panować miała w niej wolność religijna, a kościół miał być podporządkowany parlamentowi (erastianizm). Oceana była państwem idealnym, o rozumnych instytucjach będących wzorem dla innych krajów.