Budynek Starostwa Powiatowego w Żywcu – budynek użyteczności publicznej w Żywcu.

Historia Budynek powstał jako rezydencja ks. Tomasza Czapeli, administratora, później proboszcza parafii w Ślemieniu, a po rezygnacji z tego stanowiska od 1895 mieszkańca miasta Żywca. Ksiądz Czapiela zasiadał w latach 1879–1896 w Radzie Powiatowej w Żywcu. W okresie 1890–1896 pełnił funkcję delegata Rady Powiatowej do Rady Szkolnej Okręgowej, a w latach 1897–1899 sprawował stanowisko urzędnicze w Wydziale Powiatowym jako lustrator.

W 1906 obiekt został odkupiony od spadkobierców dotychczasowego właściciela w celu przekształcenia go na siedzibę Starostwa Powiatowego, która do tej pory mieściła się częściowo w Starym Zamku oraz w budynku Magistratu. Z racji niewielkiego rozmiaru budynku, w 1909 przez Roberta Füssgangera z Zabłocia został opracowany plan przebudowy gmachu. Po zakończeniu prac obiekt stał się siedzibą administracji powiatu żywieckiego.

Podczas okupacji niemieckiej w czasie II wojny światowej w gmachu znajdowały się biura Landratury.