Podczas powstania wielkopolskiego, 27 grudnia 1918 roku IV Kompania zdobyła koszary 47 pułku piechoty, ogniem zaporowym ostrzeliwała koszary 6 pułku grenadierów na Grunwaldzie, uniemożliwiając im działania w centrum miasta, zdobyli także Fort VII oraz Dworzec Główny, a 6 stycznia 1919 roku brali udział w zdobyciu lotniska Ławica. W czasie walk z załogą byłego 6 pułku grenadierów został lekko ranny w głowę. Po akcji powstańczej w Poznaniu bosman Adam Białoszyński wyruszył na czele kompanii marynarzy w styczniu 1919 roku na odcinek Frontu Północnego pod Szubin, Łabiszyn, Żnin, Tury, Rynarzewo, Brońsko, Samoklęski. Kompania liczyła ok. 300 marynarzy, a później nawet 500. W walkach pod Rynarzewem, gdzie zdobyli pociąg pancerny, zginęło około 15 marynarzy, a dowódca Adam Białoszyński został ciężko ranny. Po zakończeniu walk powstańczych i wyleczeniu awansował na stopień kapitana Wojska Polskiego i został komendantem Dworca Głównego w Poznaniu, a w maju 1919 roku dowódcą III Batalionu 73 Pułku Piechoty w Kępnie. Na czele tego batalionu brał udział w walkach podczas III powstania śląskiego.