W 1928 roku wstąpiła do Związku Harcerstwa Polskiego w Niemczech, początkowo jako członek drużyny harcerskiej, a następnie jako drużynowa, a od 1937 r. jako instruktorka zuchowa. Okres jej aktywności w harcerstwie przypadał na lata 1928 – 1939. Zaangażowała się wtedy również w działalność Koła Młodzieży Gimnazjalnej Żeńskiej w Domu Polskim w Berlinie. Regularnie organizowała wyjazdy wakacyjne do Polski na kursy i obozy szkolące kadrę instruktorską, a także pogłębiała swoją wiedzę i zdobywała doświadczenie, kompletowała także niezbędne materiały do pracy z zuchami. W latach 30. współorganizowała obozy harcerskie na terenie Polski, a także organizowała polską świetlicę w Berlinie. W kwietniu 1935 r. brała udział w Światowym Zjeździe Polaków w Warszawie. Od 1936 r. podejmowała naukę śpiewu i tańca oraz gry na akordeonie i pianinie. Rok później zaangażowała się w kierowanie polskich obozów harcerskich na terenie Niemiec. Skupiała się na pogłębianiu świadomości narodowej oraz pielęgnacji polskich obyczajów ludowych. Wiosną 1937 r. objęła funkcję zastępcy kierownika Wydziału Zuchowego Naczelnictwa ZHPwN w stopniu podharcmistrza. Była blisko związana z młodzieżą Opolszczyzny jako komendantka żeńskich obozów harcerskich i kierowniczka kursów na Śląsku Opolskim. W 1938 r.