W Rosji, aż do początku 1920 roku, słowo "poranek" (ros: утро) było oficjalnym dodatkiem wyjaśniającym porę dnia jako przedział 6 do 11 – na przykład w rozkładach jazdy pociągów pasażerskich opublikowanych w gazecie "" w 1921 r.Расписание пассажирских поездов пригородного движения Московского узла. Газета «Гудок» от 26.11.1921Расписание пассажирских поездов дальнего следования Московского узла. Газета «Гудок» от 27.11.1921
Etymologia Słowo rano wywodzi się od starosłowiańskiego słowa ranъ oznaczający 'wczesny', które zostało wyrażone w formie rzeczownikowej rano 'wcześnie'. W XV-wiecznej polszczyźnie słowo rano oznaczało również 'jutro', ale już w XVII to znaczenie wymarło. Do końca XVII w. rano oznaczało wczesny świt. Ogólniejsze znaczenie funkcjonujące do dziś pojawiło się w XVIII w., kiedy to też rano stało się synonimem ranka i poranka. Podział poranka Między polszczyzną XV- a XIX-wieczną funkcjonował również podział poranka. Wczesny poranek był nazywany wtedy przedświtem, brzaskiem bądź zarankiem. Okres tuż przed wschodu Słońca nazywano przededniem bądź świtem, natomiast okres po wschodzie Słońca nazywano już ranem, rankiem czy też podkurkiem.