Odbył studia prawnicze, w 1925 otrzymał dyplom magistra praw na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, a w 1935 na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie uzyskał stopień doktora praw. Jego promocja odbyła się w bardzo uroczysty sposób w auli uniwersyteckiej, a gratulacje składał mu m.in. minister spraw wewnętrznych Władysław Raczkiewicz. Po odejściu z wojska podjął pracę w administracji terytorialnej II Rzeczypospolitej. Od 1930 do 1932 sprawował posadę starosty grodzkiego w Krakowie. Potem był naczelnikiem Wydziału Społeczno-Politycznego w Krakowie. Od 14 października 1935 do 10 marca 1939 piastował urząd wicewojewody krakowskiego. Od marca / kwietnia 1939 sprawował stanowisko wicewojewody lwowskiego do lata tego roku.

Po wybuchu II wojny światowej przedostał się do Francji, skąd w październiku 1939 wysłano go do Węgiersko-Polskiego Komitetu Opieki nad Uchodźcami, gdzie dzuałał też w sferze konspiracyjnej. 21 grudnia 1944 został aresztowany przez gestapo w Kapuvár. Został przetransportowany do Eisenstadt.