Początkowo uważano go za technicznie niemalże niewykonalny, m.in. z uwagi na 600-metrową różnicę wysokości pomiędzy Hausach i Sommerau. Tylko pomiędzy miastami Hornberg i St.Georgen (11 km odległości w linii prostej) trasa musi pokonać różnicę wysokości 447 metrów. Rząd Badenii zdecydował się na ten wariant przy ostrej krytyce prasy badeńskiej (koszty) i plan zaakceptowano w 1862.
Realizacja Po kilku próbach ostateczny projekt przebiegu linii przedstawił Robert Gerwig w 1865, co (z uwagi na skalę trudności rozwiązania, serpentyny, mosty, wiadukty i znaczną liczbę tuneli) spowodowało, że stał się popularnym projektantem dróg żelaznych. Prace budowlane podzielono na trzy odcinki:
Offenburg – Hausach, Hausach – Villingen Singen – Villingen.
Pierwsze prace wykonano na pierwszym odcinku w 1865. Trasę o długości 33 km oddano do użytku bez żadnych problemów w 1866. Po przeciwnej stronie w tym samym czasie ekipy budowlane pracowały w przeciwnym kierunku. Odcinek od Singen do Engen ukończono bezproblemowo w 1865. Większe trudności sprawiała część linii do Donaueschingen (dział wodny Dunaju i Renu). Konstruowanie dziewięćsetmetrowego tunelu Hattinger utrudniały kruche utwory skalne. Po trzech latach ukończono odcinek do Donaueschingen.