Po wybuchu wojny został powołany do służby w straży pożarnej w Hanowerze. thumb|Grób Storcha na cmentarzu Frauenberg w Fuldzie W 1945 należał do grona założycieli hanowerskiej Unii Chrześcijańsko-Demokratycznej. Od 1946 roku kierował oddziałem polityki społecznej Federacji Niemieckich Związków Zawodowych w brytyjskiej strefie okupacyjnej. W 1949 po raz pierwszy wybrany do Bundestagu, zasiadał w nim nieprzerwanie do 1965 przez cztery kadencje. Od 1949 do 1957 minister pracy w pierwszym i drugim rządzie Konrada Adenauera. Autor reformy systemu emertytalnego z 1953 roku. W 1958 wybrany posłem do Parlamentu Europejskiego, gdzie był przewodniczącym komisji polityki społecznej. Należał do frakcji Europejskiej Partii Ludowej.
Jego żoną była Katharina Milzow. Para miała jednego syna, który zginął w wypadku w wieku 14 lat.
Zmarł w wieku 83 lat po długiej chorobie. Spoczywa na cmentarzu Frauenberg w Fuldzie.
Odznaczenia i wyróżnienia Odznaczony Wielkim Krzyżem Zasługi Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec (1953), a także Orderem Zasługi Republiki Włoskiej (1956).
Przypisy