Madu popularne było w Maharasztrze i Radżastanie. Używane było przez Marathów, a także przez ludy plemienne jak BhilowieBhilowie są jednym z zarejestrowanych plemion w Indiach. Innymi jej użytkownikami byli jogini i fakirowie, którym religia zakazywała noszenia zwykłej broni. Czasem wojownicy walczący mieczem trzymali w drugiej ręce madu, używając jej do parowania, jako małej tarczy pięściowej.
W rozdziale VIII powieści Kim Rudyarda Kiplinga fakir używa madu (opisanej jako „złączone rogi antylopy, jedyną ziemską broń fakira”) do walki z policjantemCytat: „Kim meant the conjoined black buck horns, which are a faquir’s sole temporal weapon”.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Broń indyjska Kategoria:Broń kolna Kategoria:Tarcze