Ekscypulum o grubości 75 µm, zbudowane z dość grubościennych, wielokątnych strzępek o szklistych lub żółtawych ścianach i żółtobrązowej do brązowej zawartości, o grubości 2,7–3,4 µm, poniżej cienkościenne elementy o kształcie od wielokątnego do niemal kulistego, żółtawobrązowych ścianach, żółtawej zawartości i średnicy 7,5 µm, przemieszane ze strzępkami, dającymi początek subikulum. Włoski szkliste, o średnicy poniżej 2–2,7 µm, o zwężających, spiczastych lub obłych wierzchołkach, czasami rozgałęzione, o długości 30–40 µm, septowane, dość grubościenne, gładkie lub z cząstkami zewnętrznymi. Worki 8-zarodnikowe, 30–47 × 4,1–5,5 µm, o zaokrąglonych wierzchołkach, z otworami zmieniającymi barwę na niebiesko pod działaniem jodu, wyrastające z maczugowatych pastorałek. Askospory szkliste, wrzecionowate, bez przegród, 4,1–6,1 (9,6) x 1,4–2 µm. Parafizy szkliste, proste lub rozgałęzione, nitkowate, nie powiększone na wierzchołku, o długości tej samej co worki i szerokości 0,75–1,4 µm z rzadkimi przegrodami.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Eriopezia caesia · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.