Miasto było uprzemysłowione i codziennie do Reutlingen przybywało z Einingen około pięciuset pracowników, co dawało ekonomiczne podstawy bytu linii.
Prace budowlane rozpoczęto w lutym 1899, a 1 listopada 1899, mimo trudności związanych z własnością gruntów, uruchomiono połączenie. Pociąg parowy kursował co godzinę z Listplatz przez Gartenstrasse do Burgplatz, a stamtąd, przez Albstrasse, do dworca południowego i docierał do centrum Eningen. Przejazd prawie pięciokilometrowej trasy kosztował 20 fenigów, co było ceną wygórowaną i wzbudziło protesty robotników oraz powodowało słabą frekwencję. Składy mogły być złożone z maksimum pięciu wagonów pasażerskich, ale zwykle wystarczały dwa lub trzy. Od 1908 zezwolono na maksimum dziewięć wagonów w składzie i dwie lokomotywy podczas jazdy w górę (do Einingen). Oprócz osób przewożono ładunki. Z uwagi na przewóz opału (chrustu) pociąg zyskał potoczną nazwę "Büschelesbahn".
Tramwaj 1 czerwca 1911 zarządcą linii zostało Württembergische Eisenbahngesellschaft (WEG), które doprowadziło do przekształcenia jej w tramwaj elektryczny.