Poprzez cel, do którego dąży, Polska jest nieskończona, więc są to tylko dwa ramiona orła-krzyża, który z roli (ziemi) sięga nieba. Przez rolę działa wiara – ziarno w nią rzucone wschodzi dzięki mocy Bożej. Poprzez życie działa umiejętność, bogata w nadzieję. Zaś przez miłość – stróże narodu, którzy nie są ani z roli, ani z soli, ale z korony cierniowej. Tylko przez wiarę w Boga jest możliwa równość Jego synów. Tylko przez miłość prowadzi droga do braterstwa czynów. A przez chrześcijańską moc nadziei zdobywa się wolność. Wolność bowiem jest nadzieją: zawsze w oddali, rozdarta pomiędzy ja i nie-ja. Nie jest dziewicą, jak marzy młodzieniec, ani pokutnicą, jest to wszech-użycie wszechpotęgi bytu. I jak słońce jest osiągalne przez kwiat, który wyrasta pod działaniem jego promieni, tak i wolność – duchowe słońce – przez kwiaty bezpieczeństwa jest wieńcem narodowym, przez ich woń – modlitwą-nauki, a przez piękność – arcy-stylem sztuki.