Poczciwiec wylągł się z listów miłosnych, próchniejących w pustelniczej chacie. Wiele wędrował po świecie, pewnego razu spotkał Napoleona. Dama żałuje, że z jej rozmówcy taki oryginał. Poeta tłumaczy się, że przychodzi z ulicy grobów miasta Pompei. Sługa wnosi herbatę. Poeta z bólem wspomina inne herbatki i konwersacje podczas nich toczone. (Tu tekst się urywa).
Przypisy . . . . .
Bibliografia
Kategoria:Poematy Cypriana Kamila Norwida Kategoria:Polskie poematy