Okupacja Timoru Wschodniego przez Indonezję – okupacja Timoru Wschodniego trwająca od 7 grudnia 1975 do 20 maja 2002 roku. Rozpoczęła się w wyniku zajęcia przez Indonezję Timoru Wschodniego (utworzono oddzielną prowincję), który 28 listopada 1975 roku jednostronnie ogłosił niepodległość od Portugalii. Podczas okupacji siły indonezyjskie dokonały eksterminacji miejscowej ludności, mordując od 100 do 250 tys. mieszkańców Timoru Wschodniego.
Timor Wschodni przed wojną Po rewolucji goździków, w czerwcu i listopadzie 1975 roku Portugalia przyznała niepodległość terytoriom kolonialnym w Afryce. Od 1974 roku w portugalskim Timorze Wschodnim działał Komitet na rzecz samostanowienia Timoru Wschodniego. W lipcu 1975 roku odbyły się wybory do władz lokalnych, które wygrał Rewolucyjny Front na rzecz Niepodległości Timoru Wschodniego (FRETILIN), uzyskując 55% głosów. Drugie miejsce uzyskała Timorska Unia Demokratyczna (UDT). Obie partie zawiązały koalicję, która rozpadła się w ciągu kilku tygodni. 8 czerwca 1975 roku UDT z częścią sił zbrojnych (ok. 1,5 tys. żołnierzy) dokonała zamachu stanu, aresztując 80 członków FRETILIN i zabijając kilkunastu innych. Pucz zorganizowano prawdopodobnie na skutek indonezyjnej inspiracji. W reakcji FRETILIN zmobilizował 2 tys. żołnierzy i przeprowadził kontratak.