Aż trafia się na rozrzucone głazy i ciemność cmentarzy, gdzie się w siebie wgląda. Artysta widział pałace zamienione w muzea, więzienia inkwizycji w gmachy policji lub fabryki. I rozległy plac z arkadami, gdzie można usiąść, napić się i podziwiać posągi bohaterów. I pomyślał o architekturze. (Tu tekst się urywa).
Uwagi
Przypisy . . . . .
Bibliografia
Kategoria:Poematy Cypriana Kamila Norwida Kategoria:Polskie poematy