Strzępki skórki zmieszane z pilocystydami, na środku bardzo zagęszczone, ale ku brzegowi stopniowo coraz bardziej przeplatane cienkimi, wyprostowanymi i żelowanymi, podobnymi do włosków elementami. Pilocystydy mają wymiary 55–70–14 × 6–15 µm, są smukłe butelkowate, czasem septowane, cienkościenne do lekko grubościennych (grubość ścianki do 0,4 µm), bezbarwne do żółtawych lub bladobrązowych; Hyfidy o grubości 0,5–1,5(–3,6) µm, często bardzo długie, słabo rozgałęzione pod ostrymi kątami, bezbarwne, cienkościenne. Sprzążki obfite.
Występowanie i siedlisko Płomiennica letnia występuje w Ameryce Północnej, Europie, Azji i Afryce. Najwięcej stanowisk podano w Europie i jest tu szeroko rozprzestrzeniona. W Polsce W. Wojewoda w 2003 r. przytoczył dwa stanowiska z uwagą, że częstość występowania i stopień zagrożenia tego gatunku nie są znane. Aktualne stanowiska podaje internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście grzybów zagrożonych i wartych objęcia ochroną.
Nadrzewny grzyb saprotroficzny występujący na martwym drewnie, na podziemnych korzeniach oraz u podstawy pni i pniaków drzew liściastych (buk Fagus, jesion Fraxinus, topola Populus, platan Platanus i prawdopodobnie wiąz Ulmus), na żyznej, często gliniastej glebie. Owocniki tworzy od kwietnia do października.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Physalacriaceae