Kolczaste zoosporangia również jajowate (110–175 μm długości i 65–90 μm szerokości), spłaszczone na szczycie. Grubościenne (grubość ściany 2,5–4,3 μm). Kolce w dwóch okółkach. Górny okółek składa się z 3, rzadziej do 5, prostych kolców, otaczając szczytowy por. Kolce dolnego okółka zwykle dłuższe i grubsze, lekko zagięte, po 5–9 w okółku. Trzoneczki tych zoosporangiów mają 15–25 μm długości i do 25 μm szerokości. Lęgnie często o kształcie gruszkowatym lub jajowatym, choć mogą mają przybierać kształt od prawie kulistego po prawie walcowaty. O długości 45,5–62,5 μm i szerokości 31–53 μm. Gładkie lub z jednym do czterech prostych kolców o długości rzadko przekraczającej 45 μm. W miarę dojrzewania ich wnętrze różnicuje się na ciemniejszą, granularną ooplazmę i jaśniejszą, silnie zwakuolizowaną peryplazmę. Trzoneczki lęgni mają do 35 μm długości i do 13,5 μm szerokości. Zoospory rozwijają się w zoosporangium. Są prawie kuliste o średnicy ok. 10 μm i mają dwie wici skierowane przeciwlegle. Po opuszczeniu zarodni przyjmują formę cysty, nieco zmniejszając rozmiar. Zawierają kroplę tłuszczu. Kiełkują w podłużną strzępkę uwalniającą wtórną zoosporę. Część pierwotnych zoospor kiełkuje już w zoosporangium, wyrastając z niej przez brodawkę. Oospora rozwija się bez zapłodnienia jako partenospora. Jest aplerotyczna, tj.