Andrzej Szyszkowski herbu Ostoja (zm. 1636) – kanonik płocki, pułtuski, kielecki, zawichojski, krakowski i sandomierski, proboszcz w Iłży, kustosz krakowski, scholastyk krakowski, sekretarz królewski i kanclerz królewny Anny Katarzyny Konstancji Wazówny.

Życiorys

Andrzej (Jędrzej) Szyszkowski należał do heraldycznego rodu Ostojów (Mościców). Jego rodzinę opisał Kasper Niesiecki w „Herbarzu polskim”K. Niesiecki, Herbarz polski, wyd. J.N. Bobrowicz, Lipsk 1839-1845, t. VIII, s. 648-652.. Przodkowie Szyszkowskiego wywodzili się z Szyszków (dziś Syski) w dawnym województwie sieradzkimS. Kozierowski, Badania nazw topograficznych na obszarze dawnej wschodniej Wielkopolski, Poznań 1926, t. II, s. 176.. Był synem Jerzego Szyszkowskiego i bratem Piotra, kasztelana sądeckiego i wojnickiegoPolski Słownik Biograficzny, t. L, s. 416.. W roku 1617 wszedł do kapituły krakowskiej. Był już wówczas kanonikiem płockim i pułtuskim. Tego roku został też kanonikiem zawichojskim. Rok później przyjął tytuł kustosza kapituły krakowskiej a w 1624 roku otrzymał scholasterię w tejże kapitule po Stanisławie SkarszewskimL. Łętowski, Katalog biskupów, prałatów i kanoników krakowskich, Kraków 1853, t. IV, s. 127-128.. Pełnił funkcję sekretarza królewskiego za panowania Zygmunta IIIW. Krawczuk, Sumariusz Metryki Koronnej.