Otacza je bordiura złożona z niewielkich postaci mężczyzn flankowanych przez dwa gryfy, charakterystycznego motywu sznura pereł oraz czterech palmet tworzących gwiaździsty układ w przestrzeniach niezapełnionych dekoracją figuralną (jest to szeroko wykorzystywany od czasów starożytnych motyw persko-sasanidzki). Najciekawszym aspektem tego dzieła jest kuficka inskrypcja, przekazująca, iż powstało ono w Bagdadzie, jednak badacze są zdania, że napis mógł zostać sfałszowany, aby uczynić produkt bardziej wartościowym, ze względu na ówczesną renomę tamtejszych manufaktur włókienniczych. W XI i XII wieku rzeczywiście istniały przepisy zakazujące fałszowania podpisów na tkaninach, niemniej jednak znaki na całunie są typowo łacińskie; co więcej, technika i kolorystyka są dokładnie takie same jak w przypadku innych dzieł z tej grupyIslam Art and Architecture, ed. P. Delius, M. Hattstein, Köln 2007, s. 267..
Przypisy
Bibliografia Al-Andalus. The Art of Islamic Spain, ed. Jerrilyn D. Dodds, The Metropolitan Museum of Art, New York 1992.
Islam Art and Architecture, ed. Peter Delius, Marcus Hattstein, Könemann, Köln 2007.
Kategoria:Historia Maroka