Młode owocniki bez zapachu, starsze o nieprzyjemnym zapachu. Zarodniki w masie brązowe. Cechy mikroskopowe Bazydiospory 12–18 × 8–12 µm, krótkie, elipsoidalne do cytrynowatych, grubościenne, z 8–10 podłużnymi żebrami, złotobrązowe do ciemnobrązowych. Podstawki 35–45 × 6–9 µm, maczugowate, mające przeważnie dwie, czasem (3–) 4, krótkie sterygmy. Perydium to cienka błonka zbudowana ze znacznie napęczniałych strzępek o średnicy 8–16 µm, z lekko pogrubioną, żółtawobrązową ścianą.
Występowanie i siedlisko Podano występowanie wnętrznicy smardzowatej w Ameryce Północnej, Europie i Azji. W Polsce do 2003 r. znane były tylko dwa stanowiska i to już historyczne, podane przez Josepha Schrötera (Oborniki Śląskie, 1889) i F. Kauffmanna (Elbląg, 1926). Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status Ex – gatunek wymarły. Po 2020 r. została jednak w Polsce znaleziona. Aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną.
Grzyb częściowo naziemny, częściowo podziemny. Występuje w lasach, zwłaszcza iglastych.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Siatkoblaszkowate