Irena Zappe (ur. 5 kwietnia 1919 w Zaleszczykach, zm. 14 lipca 2013 we Lwowie) – polska wychowawczyni i działaczka społeczna, animatorka polskiego środowiska we Lwowie.

Życiorys Córka Alojzego, pracownika kolei, i Janiny zd. Juzwa, nauczycielki. Dzieciństwo spędziła w Korościatynie, gdzie ojciec był naczelnikiem stacji kolejowej. W 1935 r. zamieszkała na stałe we Lwowie. Tu zdała maturę i ukończyła studia. W czasie II wojny światowej służyła jako łączniczka w Armii Krajowej. Jej najstarsza siostra, Maria, została wywieziona przez Sowietów do Charkowa, a następnie w głąb Rosji. Dwie inne siostry, Aleksandra i Barbara, w lipcu 1941 r. zostały zamordowane we wsi Leżanówka przez nacjonalistów ukraińskich. Po wcieleniu Lwowa do ZSRR Irena pozostała w mieście. Od 1952 r. wraz z siostrą Jadwigą prowadziła przez dziesiątki lat w swoim mieszkaniu przy dawnej ul. Potockiego tajną pracę wychowawczą z dziećmi i młodzieżą z lwowskich rodzin, często ubogich i zaniedbanych. Uczyła ich języka polskiego, historii i literatury oraz wartości patriotycznych i zasad wiary katolickiej. Była z tego powodu inwigilowana przez KGB. Odsunięto ją od działalności naukowej na Uniwersytecie Lwowskim, gdzie była zatrudniona, pozwalając jej jedynie na pracę na stanowisku pracownika technicznego.