Adam Andrzej Bachleda-Curuś (ur. 7 listopada 1920 w Zakopanem, zm. 18 maja 1944 w Casamassima) – polski wojskowy, podporucznik, żołnierz sił specjalnych na Zachodzie, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Jego ojcem był Adam (1889–1942, właściciel pensjonatu „Wersal” przy ul. Kościuszki 10a, ofiara KL Auschwitz) oraz Bronisława de domo Cudzich-Koszarek (1896–1943, również ofiara KL Auschwitz). Rodzina mieszkała przy Krupówkach 29. Uczył się w szkole publicznej w Zakopanem, a następnie, od 1931 w zakopiańskich: Państwowym Gimnazjum, Państwowym Gimnazjum Ogólnokształcącym i Liceum. Maturę zdał 5 czerwca 1939.
Po napaści Niemiec na Polskę zgłosił się jako ochotnik do dowodzonego przez prof. Józefa Oczkę oddziału Przysposobienia Wojskowego. Formacja wycofała się do Tłumacza, gdzie, po napaści sowieckiej na Polskę, dostał się do niewoli sowietów 19 września 1939. Był przetrzymywany w Wołoczyskach, skąd został zwolniony w listopadzie 1939. Wrócił do Zakopanego, gdzie aresztowało go gestapo i uwięziło w swojej siedzibie „Palace”. Pobito go, ale następnie zwolniono 24 grudnia 1939 (inne źródła mówią, że zbiegłAlfons Filar, Opowieści tatrzańskich kurierów, KiW, Warszawa, 1973, s. 124). Przez Tatry, Słowację, Węgry, Jugosławię oraz Włochy dostał się do Francji, gdzie wstąpił do Wojska Polskiego.