Puchar Premier-Ministra Turcji () – trofeum przyznawane zwycięskiej drużynie meczu rozgrywanego pomiędzy aktualnym zwycięzcą mistrzostw Turcji a zwycięzcą dywizji narodowej (1944–1950), zwycięzcą drugiej ligi i zwycięzcą amatorskich mistrzostw Turcji (1966–1970), wicemistrzem Turcji oraz finalistą Pucharu Turcji (1971–1998) w danym sezonie.
Historia W 1944 odbył się pierwszy oficjalny mecz o Puchar Premier-Ministra (tur. Başbakanlık Kupası) jako wyjątkowy rodzaj rozgrywek o Superpuchar pomiędzy zwycięzcami mistrzostw Turcji (rozgrywanych systemem pucharowym) i dywizji narodowej (rozgrywki odbywały się systemem ligowym). Pierwszy pojedynek rozegrano 3 czerwca 1944 roku. W tym meczu Beşiktaş JK pokonał 4:1 Fenerbahçe SK. Turniej trwał do 1950 roku. Był to jeden z najwcześniejszych meczów o Superpuchar kraju na świecie.
W 1966 roku Turecka Federacja Piłki Nożnej wznowiła rozgrywki o Puchar Premier-Ministra jako mecz finałowy pomiędzy zwycięzcami drugiej ligi i amatorskich mistrzostw Turcji (rozgrywanych systemem pucharowym) i utrzymywała ten system do 1970 roku. W latach 1971–1998 rywalizowali w nich wicemistrzowie 1. Lig i finaliści Pucharu Turcji.
Od 1966 również rozgrywany mecz o Superpuchar Turcji, który nazywał się wtedy Puchar Prezydenta (tur.