suchy. Trzon o szerokości 3–5 mm, czasami nieco spłaszczony, nagi, czarny, w stanie świeżym lepki. Grzybnia przy jego podstawie ciemnoszara. Miąższ cienki, czarny lub białawy w środku. Cechy mikroskopowe Zarodniki 90–120 × 5–7 µm, wrzecionowate ze spiczastymi wierzchołkami, gładkie, 15-przegrodowe, pod działaniem KOH brązowe, z ciemniejszymi przegrodami. Worki 8-zarodnikowe, 175–200 × 15–20 µm; wrzecionowate. Parafizy o szerokości 2–4 µm, nitkowate, przewyższające worki, a następnie zwijające się i skręcające w loki i warkocze. Na trzonie wstawki znajdują się w żelowanej warstwie o szerokości 1–3 µm, są gładkie z brązowymi ścianami. Gatunki podobne Pewna identyfikacja gatunków ziemiozorków wymaga badań mikroskopowych. Lepki trzon co prawda jest pomocny przy identyfikacji ziemiozorka różnokształtnego, ale cecha ta nie zawsze wystarcza do identyfikacji, gdyż są jeszcze inne gatunki z lepkim trzonem i cecha ta nie zawsze ujawnia się. Dla ziemiozorka różnokształtnego bardzo charakterystyczne są zarodniki o liczbie przegród dochodzącej do 15, a także parafizy.