Tadeusza Komorowskiego „Bora” została mianowana na stopień podporucznika.
Po kapitulacji powstania trafiła ze szpitala do niewoli niemieckiej, w której leczono ją w szpitalu stalagu XI A Gross Lubar. W styczniu 1944 została przeniesiona do obozu Altengrabow, a następnie Molsdorf. Od 4 do 13 kwietnia przebywała w obozie w Blankenheim, aż do wyzwolenia obozu przez armię amerykańską.
Od 18 sierpnia 1945 pełniła służbę w 2 Korpusie Polskim we Włoszech. Była referentką ds. kobiet w Komisji Weryfikacyjnej AK. Następnie razem z Korpusem przeniesiona do Anglii, a 18 lipca 1947 została zdemobilizowana. Stefania Lucht, wyznania rzymskokatolickiego wg dokumentu Ministerstwa Wielkiej Brytanii była w tym czasie w separacji z mężem Luchtem. Będąc w Anglii wyszła ponownie za mąż za Leopolda Michała Blomberga-Halicza, a po jego śmierci powróciła w 1970 do Polski. Była członkinią ZBoWiD-u. Zmarła 26 lutego 1979 i została pochowana na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera D12, rząd 3, grób 23).
Brak jest danych o jej pierwszym mężu. Natomiast drugi mąż Leopold Michał Blomberg-Halicz był członkiem POW czasu I wojny światowej, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej.