mały|"Karczma na granicy austryackiey..." (1832) - utwór opracowany przez J. Aśnikowskiego na użytek teatru lubelskiego. Jan Arnold Aśnikowski (właśc. Aśnik lub Asnyk, ur. ok. 1800 w Warszawie, zm. 14 stycznia 1849 w Wilnie) – polski aktor i przedsiębiorca teatralny, dyrektor teatrów prowincjonalnych.
Kariera aktorska Debiutował w 1816 r. Początkowo był suflerem i odtwórcą drobnych ról w teatrze warszawskim. Był związany z teatrem warszawskim (sez. 1816/1817, 1820-1821, ), krakowskim (1818-1819, 1826-1827, sez. 1843/1844), kijowskim (1827), lubelskim (1822, 1824, 1828, 1845), lwowskim (1829-1831, 1842) i wileńskim (1834-1841) a także z zespołami teatrów prowincjonalnych: Jana Brzezińskiego, Kajetana Nowińskiego (1831), Tomasza Andrzeja Chełchowskiego (1845) i Wilhelma Schmidkoffa (1846). Częste zmiany zespołów teatralnych miały wynikać z jego kłótliwego charakteru. Wystąpił m.in. w rolach: Prezesa Zadzirnowskiego (Żydzi), Jana (Wolny mularz), Organisty (Zabobon), Śpiochajły (Zamieszanie), Matoisa (Figle młodości), Klika (Korsykanin), Grzegorza (Kto kocha ten się kłóci), Szambelana (Pan Jowialski), Rotmistrza (Damy i huzary), Grzegorza (również Damy i huzary) i Lisiewicza (Pan Geldhab).