Andrzej Makarewicz (ur. 14 stycznia 1935 w Warszawie, zm. 10 lutego 2023) – polski prawnik, dyplomata, specjalista w zakresie prawa traktatowego.

Życiorys Andrzej Makarewicz w 1952 ukończył Liceum Ogólnokształcące im. Adama Mickiewicza w Warszawie. Należał do Związku Młodzieży Polskiej. Następnie był urzędnikiem w Wojskowym Przedsiębiorstwie Budowlanym nr 6 oraz pracownikiem laboratorium w Instytucie Farmacji w Warszawie. W 1953 rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim. W 1957 uzyskał tytuł magistra prawa. W 1957 został członkiem PZPR. Od sierpnia 1957 do września 1958 pracownik Komisji Zagranicznej Rady Naczelnej Zrzeszenia Studentów Polskich w Warszawie. We wrześniu 1958 rozpoczął pracę w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. W 1960 został lektorem Komitetu Warszawskiego PZPR. Był także członkiem Komitetu Zakładowego przy MSZ oraz egzekutywy OOP PZPR przy MSZ. Od sierpnia 1964 do czerwca 1965 doradca prawny w Delegacji Polskiej do Międzynarodowej Komisji Nadzoru i Kontroli w Wietnamie. Od listopada 1966 do czerwca 1973 pełnił funkcję naczelnika Wydziału Procedury Traktatowej w Departamencie Prawno-Traktatowym MSZ, a następnie radca ministra w DPT MSZ.