mały|Zarodniki łysiczki błotnej pod mikroskopem Łysiczka błotna (Psilocybe strictipes) – gatunek grzybów należący do rodziny Agrocybaceae). Zawiera psychoaktywną psylocybinę.
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Psilocybe, Agrocybaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisali go Rolf Singer i Alexander Hanchett Smith w 1958 r. na drewnie i próchnicy w USA. Wskazali holotyp. Nazwa gatunkowa „strictipes” pochodzi od łacińskich słów stricti (wąski) i pes (stopa). Polską nazwę podał Władysław Wojewoda w 2003 r.
Morfologia Kapelusz Średnica 5-30mm, higrofaniczny, wilgotny, koloru od orzechowego do ciemnobrązowego. Powierzchnia gładka, wilgotna, śliska, nieco lepka. Kształt wypukły i zwykle bez ostrej brodawki typowej dla P. semilanceata. Blaszki Szerokie, do trzonu wąsko przyrośnięte. U młodych owocników kremowe, u starszych ciemniejsze – ciemnofioletowo-brązowe. Trzon Cienki, o wysokości 4–10 cm i średnicy 2.5 mm. Powierzchnia jasnoochrowa. Miąższ Ma zapach i smak mąki, przebarwia się na niebiesko. Cechy mikroskopowe; Wysyp zarodników ciemny fioletowo-brązowy. Zarodniki podłużne, owalne, o rozmiarach 11 × 6 μm. Gatunki podobne Jest blisko spokrewniony z łysiczką lancetowatą i Psilocybe pelliculosa.