W 1919 został kierownikiem handlowym w wydziale handlu sejmiku powiatowego w Sokołowie.
4 sierpnia 1920 w Warszawie wstąpił jako ochotnik do Kompanii Ochotniczej Strzelców Wyborowych przy 18 Dywizji Piechoty, a następnie przy 42 pułku piechoty. W oddziale, który zorganizował kapitan Jan Ogrodziński pełnił obowiązki sierżanta szefa. Wyróżnił się męstwem 12 września 1920 pod Korytnicą.
17 listopada 1920 w Łachwie został zdemobilizowany. Tego dnia zachorował na tyfus. W czasie leczenia, w kilku szpitalach, zaginął mu Krzyż Orderu Virtuti Militari. Później został zatwierdzony w stopniu plutonowego rezerwy, który posiadał w armii niemieckiej.
W 1921 został administratorem majątku w Ceranowie, później wspólnikiem firmy drzewnej i kierownikiem tartaku w Żołudku. Po likwidacji spółki, w latach 1926–1929 pracował jako kierownik handlowy Spółki Akcyjnej Przemysł i Eksport Leśny. W latach 30. XX wieku mieszkał we wsi Włochy przy ul. Sejmowej 4, gdzie prowadził własną firmę handlu drzewem.
Był żonaty z Jadwigą Śleszyńską, z którą miał troje dzieci: Krystynę (ur. 17 stycznia 1920), Danutę Magdalenę (ur. 22 lutego 1922) i Andrzeja Władysława (ur.