Komponent lądowy mały|Rakieta Unha-3 na wyrzutni thumb|240px|Rakieta Hwasong-15 na transporterze – w porównaniu z sylwetką człowieka Rozbudowując swój potencjał jądrowy, Korea Północna rozpoczęła produkcję własnych rakiet balistycznych. Były ona oparte na radzieckiej technologii typu Scud. Rakieta Hwasong-5 wywodzi się z pocisku R-17 Elbrus. Pocisk umieszczony jest na mobilnej samochodowej platformie typu TEL. W sumie wybudowano około 300 pocisków i wyrzutni. W 1988 rozpoczęto prace nad zwiększeniem zasięgu rakiety, czego efektem było opracowanie nowej rakiety Hwasong-6 (Scud-C). Był to jednostopniowy pocisk na paliwo ciekłe. Zasięg rakiety umożliwiał rażenie celów w Korei Południowej i w zachodniej Japonii. Ocenia się, że w sumie wyprodukowano około 600-1000 rakiet, z których około 400 było eksportowanych do innych krajów. W 1994 wprowadzono do uzbrojenia rakietę (Scud-D). Poprzez zmniejszanie ciężaru głowicy zwiększano zasięg rakiet tego typu.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Broń jądrowa Korei Północnej · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.