Emanuel Fränkel (ur. 14 listopada 1842 w Prudniku, zm. 11 września 1920 tamże) – niemiecki przemysłowiec pochodzenia żydowskiego, filantrop.

Życiorys Emanuel Fränkel pochodził z rodziny żydowskiej. Jego ojcem był Samuel Fränkel, założyciel tkalni lnu i adamaszku (późniejszy „Frotex”) w Prudniku, a matką była Ester Polke. Miał trzynaścioro rodzeństwa.

W 1869 roku po odbyciu zagranicznych szkoleń w dziedzinie bielenia i wykańczania został udziałowcem rodzinnej spółki Die Offene Handelsgesellschaft S. Fränkel. Współudziałowcy firmy S. Fränkel tworzyli 3 grupy robocze. Do pierwszej należeli Josef Pinkus i Albert Fränkel, do drugiej Abraham Fränkel, a do trzeciej Emanuel i Hermann Fränkel. W przypadku przejścia któregoś z nich na emeryturę lub śmierci, jego miejsce zajmował inny członek rodziny, którego część udziałów wzrastała proporcjonalnie do stażu pracy. 10 stycznia 1870 ożenił się ze swoją siostrzenicą Emmą Deutsch (1850–1922). Małżeństwo miało czworo dzieci: Paul (1872–1931), Elise (1874–1927), Helene (1875–1952) oraz Ernst (1879–1955). W 1874 zakupił, w imieniu rodzinnego przedsiębiorstwa, bielarnię w Podlesiu. mały|lewo|Willa przy ul. Parkowej 2 Wraz z Josefem Pinkusem ufundował witraże zdobiące okna synagogi w Prudniku. W 1905 przekazał 9000 marek na budowę pomnika cesarza Wilhelma I na prudnickim Victoriaplatz (ob.