Odbiór Książka zdobyła Nagrodę Literacką m.st. Warszawy w 2011 roku. Znalazła się na Liście Skarbów Muzeum Książki Dziecięcej oraz Złotej Liście Fundacji ABC XXI Cała Polska Czyta Dzieciom.

W 2017 książka trafiła na listę lektur szkolnych Ministerstwa Edukacji Narodowej (klasy I–III szkoły podstawowej). Była nią nadal w kolejnej dekadzie – stan na 2024/2025).

Analiza Książka jest oparta na osobistych doświadczeniach autorki.

Magdalena Howorus-Czajka pisząc w 2016 dla czasopisma „Problemy Wczesnej Edukacji” pochwaliła ilustracje Szymanowicza jako ciekawe, zwracając uwagę na jego użycie sepii. Samą książkę opisała jako nostalgiczną i refleksyjną wizualnie, pisząc, że prezentuje ona „wewnętrzną siłę dziecka, które pomimo doświadczania ogromnego cierpienia poszukuje jasnych momentów w życiu. Dlatego widzimy główną bohaterkę przerażoną i samotną po tym, jak jej dom został zburzony, ale wkrótce ta sama dziewczynka ma siłę, aby poczuć radość płynącą z zabawy”.