13, N° 44.
Na skutek takiego obrotu spraw ministerstwo 29 lutego 1872 zwolniło uczniów z obowiązku chodzenia na lekcje religii do ks. Wollmanna i zezwoliło równolegle na chodzenie na religię do ks. Josefa Krause. Ks. Wollmann zaczął działać na rzecz starokatolicyzmu, w czym sprzyjały mu po części władze państwowe. Przy ich poparciu w 1874 roku starokatolicy przejęli kościół funkcjonujący przy gimnazjum i dopiero po 2 latach zwrócili go do użytku katolickiej młodzieży gimnazjalnej. Próbowali następnie pozyskać dla potrzeb wspólnoty starokatolickiej kościół Nowego Miasta, ale już bezskutecznie.
Paul Wollmann działał również w innych miastach Prus Wschodnich jak Elbląg i Królewiec, w tym drugim mieście napotykając również na podatny grunt wśród mieszkańców. W krótkim czasie doszło do utworzenia kilku wspólnot starokatolickich. Pierwsza i największa grupa zorganizowała się w Królewcu, kolejna w Wystruci (Czerniachowsk).
1 kwietnia 1876 Paul Wollmann został przeniesiony do Kolonii, gdzie otrzymał stanowisko w gimnazjum im. Cesarza Wilhelma (Friedrich-Wilhelm-Gymnasium).