Hans Hubert Pinkus (ur. 7 lutego 1891 w Prudniku, zm. 8 lutego 1977 w Crowborough) – niemiecki przemysłowiec pochodzenia żydowskiego, działacz społeczny, filatelista.
Życiorys Wczesne życie Hans Pinkus pochodził z rodziny żydowskiej. Był najstarszym dzieckiem Maxa i Hedwig Pinkusów. Ukończył Królewskie Katolickie Gimnazjum w Prudniku (ob. I Liceum Ogólnokształcące), po czym podjął studia ekonomiczne i prawnicze w w Kolonii. Następnie kontynuował naukę na uniwersytetach w Bonn i Getyndze.
W październiku 1913 został powołany w randze podoficera rezerwy do eskadronu 15 Pułku Huzarów im. Króla Niderlandów Wilhelma stacjonującego w Wandsbeck. W czasie I wojny światowej, w sierpniu 1914, w okolicy Charleroi w Belgii spadł z postrzelonego konia i trafił do francuskiej niewoli, w której spędził kolejne 35 miesięcy. Internowany w Szwajcarii, kontynuował studia na Uniwersytecie w Bernie. Po zakończeniu wojny wrócił do Niemiec i zaangażował się w sprawy pomocy jeńcom, pracując m.in. w Poselstwie Niemieckim w Bernie, Komisji Wymiany w Konstancji oraz w Departamencie Wojny w Berlinie. W 1920 został wiceprzewodniczącym Śląskiego Prowincjonalnego Stowarzyszenia Byłych Jeńców Wojennych.