W latach 1939–1942 Hans Pinkus był kierownikiem firmy tekstylnej Broadway Damask CO. w Belfaście. W 1944 wystąpił o naturalizację, równoznaczną z uzyskaniem brytyjskiego obywatelstwa. Cztery lata później, niezadowolony z pracy w brytyjskich przedsiębiorstwach, udał się do Bawarii, gdzie na drodze sądowej odzyskał część maszyn z zakładów S. Fränkel ewakuowanych z Prudnika na południe Niemiec przed zajęciem miasta przez Armię Czerwoną. Dzięki temu wznowił w Augsburgu działalność przemysłową w ramach tkalni lnu Süddeutsche Leinenweberei G.m.b.H. Augsburg. Inwestycja nie zakończyła się jednak sukcesem, gdyż konserwatywne władze landu faworyzowały miejscowych przedsiębiorców. Interesował się losami rodzinnej fabryki, ale nigdy nie wrócił do Prudnika. Przez następne parę lat mieszkał w Monachium. Tam odnowił przyjaźń ze znajomą z młodości, owdowiałą Charlotte Margules z domu Aschinger. Zamieszkali razem w bungalowie w południowej Anglii i wzięli ślub. Jego druga żona Elisabeth oraz córka Johanna do śmierci mieszkały w Belfaście.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Hans Pinkus · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.