Postrzegał też ich jako wrogów, kiedy otrzymywał krytykę, co prowadziło do ostrej reakcji i powodowało jeszcze większy sprzeciw. Manga stanowiła dla Asano ujście dla jego wątpliwości i lęków, takich jak strach przed byciem ofiarą lub sprawcą morderstwa.
Projektując Punpuna, Asano chciał znaleźć odpowiednią równowagę pomiędzy zbyt przystojnym a zbyt brzydkim wyglądem głównego bohatera, dlatego też zdecydował się nie przedstawić jego twarzy i pozostawić to wyobraźni czytelników. Początkowo planował przedstawić wszystkie postacie tak jak rodzinę Punpuna, ale jego redaktorowi nie spodobał się ten pomysł. Autor wykorzystał fotografię i grafikę komputerową do stworzenia teł. Tła na zewnątrz były tworzone poprzez robienie zdjęć, konwertowanie ich na czarno-białe i drukowanie ich tak, aby jego asystenci mogli rysować na nich kontury i obiekty. Wnętrza były tworzone w oprogramowaniu do modelowania 3D, co miało tę zaletę, że pozwalało ukazać kąty niemożliwe do uchwycenia przez zwykły aparat. Zapytany, dlaczego kładzie tak duży nacisk na tła, Asano powiedział, że pozwala to rysunkom mieć większy wpływ, zwłaszcza, że postaciom takim jak Punpun brakuje dynamiki.