Wewnątrz domu znajduje się inny fresk przedstawiający Republikę Wenecką jako Sprawiedliwość i stanowi pochwałę powrotu panowania Republiki Wenckiej w regionie po okresie wyniszczających wojen w latach 1509–1516.

W XVIII wieku miasteczka nie ominęła szerząca się w regionie epidemia, o czym świadczy wotywna Kaplica Zmarłych (Santella dei Morti) z 1721 roku.

Mieszkańcy doliny pozostali wierni Serenissimie do końca uczestnicząc w zbrojnym oporze wobec wojsk francuskich i świeżo powołanej (18 marca 1797 r. – 20 listopada 1797 r.). 27 marca 1797 roku w miejscowości odbył się wiec na którym mieszkańcy Valsabbia podjęli decyzję o zbrojnym oporze wobec FrancuzówLuzziano Aguzzi, Riforma religiosa, hegelismo, comunismo e il problema del Risorgimento in Italia nel pensiero e nell’opera di GIAMBATTISTA PASSERINI, Brescia 1985, s. 10.. Jednym z przywódców był rodzinnie związany z Alone Giuseppe Passerini. Ostatecznie opór został przełamany przez najeźdźców w maju 1797 roku, miejscowości które nie poddały i nie wykupiły się wojskom francuskim dobrowolnie zostały splądrowane i zniszczone. Dekretem z 7 maja 1797 roku, Rząd Tymczasowy ogłosił zaprzestanie działań wojennych w dolinieUgo da Como, La Repubblica Bresciana, Bologna 1926, s. 99..