z „Berliner Tageblatt”, „Vorwärts”, „Jüdisch-liberale Zeitung”, „Zittauer Nachrichten” i „Wiener Morgenzeitung”), a także z pracy w stacji radiowej Funk-Stunde Berlin, aż w 1925 otrzymał posadę na prywatnej berlińskiej uczelni Lessing-Hochschule. W 1919 zaangażował się po stronie zwolenników pozostania Górnego Śląska w granicach Niemiec. Ze swoimi odczytami odwiedził Bytom, Chorzów, Opole, a także Wrocław w ramach wystawy Praca i kultura na Górnym Śląsku (Arbeit und Kultur in Oberschlesien) organizowanej przez Centralną Radę Ludową (Zentral-Volksrat zu Breslau). Za opublikowany w 1919 poemat Die Magd. Eine Legende otrzymał nagrodę honorową miasta Kolonii, a w 1931 został uhonorowany za całokształt twórczości przez Pruską Akademię Sztuk Pięknych.

Po dojściu do Hitlera do władzy był z początku chroniony przed najgorszymi represjami dzięki zawartemu w 1930 małżeństwu z nie-Żydówką, pochodzącą z Gubina pracowniczką handlu Gertrud Michler (1895–1979), a także z uwagi na obowiązującą do 1937 konwencję genewską o Górnym Śląsku, która odnosiła się do wszystkich pochodzących z terenu plebiscytowego. Stracił jednak wszystkie źródła zarobkowania, pogarszał się też jego stan zdrowia. Wsparcie finansowe otrzymywał m.in. od Stefana Zweiga. Podejmowane przez Silbergleita pod koniec lat 30.