Nieistniejący dwór Tadeusz Bohdanowicz zbudował tu w drugiej połowie XIX wieku lub na początku XX wieku dwór o architekturze nawiązującej do klasycyzmu. Był to dziewięcioosiowy dom wzniesiony na planie czworokąta. Był przykryty czterospadowym dachem gontowym. Był parterowy, stał na wysokiej podmurówce. W części środkowej od strony podjazu był portyk o czterech kolumnach podtrzymujących trójkątny szczyt z herbem rodzinnym. Portyk stał na większym tarasie, na który mieszkańcy i goście wchodzili po kilku schodach. Od strony ogrodowej za domem też był taras. W XX wieku do budynku dobudowano dodatkowe skrzydło. Dwór miał układ dwutraktowy.

Tradycja rodzinna mówi, że Napoleon zatrzymał się tu w 1812 roku, wracając spod Moskwy. Na biurku, które zachowało się do XX wieku, pisał rozkaz datowany na 2 grudnia, później odpoczywał na jesionowej kanapce, która również zachowała się do XX wieku.

Dom był otoczony z trzech stron dość dużym parkiem krajobrazowym z wieloma XVIII-wiecznymi drzewami. Przed domem rozciągał się duży gazon, przy którym stała kiedyś oficyna.