W wyborach do parlamentu Wielkiego Księstwa Finlandii w 1908 i 1910 r. bez powodzenia kandydowała we wschodnim okręgu wyborczym okręgu Wyborg. Sukces przyniósł jej start w kolejnych wyborach w 1913 r., gdy została wybrana na deputowaną, otrzymując łącznie 1 061 głosów. Pierwsza sesja wybranego wówczas parlamentu odbyła się dopiero w lutym 1914 r. i była to jedyna sesja, gdyż kolejna, planowana na okres 1915-1916, nie została zwołana ze względu na stan wojenny. W wyborach w 1916 i 1917 roku Hjulgrén ponownie ubiegała się o mandat parlamentarzystki, jednak bez powodzeniaVaajala, Hannu: Sofia Hjulgrénin muisto säilyi työväenliikkeen muisteluperinteessä vuosikymmeniä. Sydän-Satakunta, 31.5.2018, s. 5..
Wojna domowa w Finlandii
W miarę narastania napięć w Finlandii i zbliżania się wojny domowej Hjulgrén sprzeciwiała się tworzeniu Czerwonej Gwardii i nie popierała zbrojnego powstania. Hjulgrén nie wierzyła, że zbrojne wystąpienie przyniosłoby zaszczyt ruchowi robotniczemu. Do końca opowiadała się za pokojowym rozwiązaniem konfliktu społecznego w niepodległej Finlandii. Kiedy jednak wybuchła wojna, w geście solidarności z innymi robotnikami wstąpiła do Czerwonej Gwardii w Lappeenrancie. Nie nosiła jednak broni.