W końcu lat pięćdziesiątych, po tzw. odwilży październikowej, już wtedy członek PZPR, został przez czytelnika, również członka partii, oskarżony przed miejscowymi władzami partyjnymi o gromadzenie w Bibliotece literatury antyradzieckiej. Chodziło o udostępnianie książki Antoniego Ferdynanda Ossendowskiego „Przez kraj ludzi, zwierząt i bogów”, a również o zakup literatury religijnej. Sprawa stała się głośna, zajęły się nią odpowiednie instytucje, dokonując kontroli zakupów i stanu posiadania Biblioteki. Awantura zakończyła się pismem ostrzegawczym z Wydziału Kultury PWRN i pobytem w szpitaluZdzisław Bieleń: Andrzej Piwowarczyk (1930–2006), [w:] Bibliotekarz Lubelski, 2007, s. 94. 13-8ce4338e-2a57-490d-8f4d-d3c1cbcd370c.pdf (2).pdf..
W 1958 r. Piwowarczyk ukończył roczny kurs dla pracowników bibliotek publicznych organizowany przez Państwowy Ośrodek Kształcenia Korespondencyjnego Bibliotekarzy. Próbował też na UMCS-ie w Lublinie kontynuować studia magisterskie, jednak ich nie ukończył. W roku szkolnym 1961/62 i 1970/71 pracował jako nauczyciel historii i bibliotekarstwa w II Liceum Ogólnokształcącym w ChełmieZdzisław Bieleń: Andrzej Piwowarczyk (1930–2006), [w:] Bibliotekarz Lubelski, 2007, s. 95..
W latach 80.