Po narodzinach dwojga pierwszych dzieci Dzieduszycka wyprawiała się na wycieczki rowerowe. Była pierwszą rowerzystką na przedgórzu Karpat. Od 1905 dysponowała samochodem, który kupiła z mężem. Był to pierwszy w okolicy taki pojazd. Interesowała się równouprawnieniem kobiet, śledziła działania sufrażystek. Jeździła konno, chodziła na długie piesze wycieczki. Pod okiem Mariusza Zaruskiego nauczyła się jeździć na nartach. Pierwsze narty wykonała samodzielnie. Wędrowała po Karpatach i Himalajach. Z mężem i dziećmi zwiedziła m.in. północną Afrykę, Palestynę, Grecję, Rumunię i Indie.
Po wybuchu II wojny światowej wraz z mężem wyjechała do Stanisławowa, a potem Lwowa. Tam mąż został aresztowany przez NKWD, a córka Aniela wraz z dziećmi została wywieziona do Kazachstanu. Dzieduszycka wraz z rodziną syna Juliusza mieszkała w Kamieniu Lubelskim, a potem z synem Wojciechem i jego rodziną wyjechała do Krakowa. Aresztowano ją 27 maja 1944. Przebywała w obozie Gross-Rosen. Po zwolnieniu do 1945 mieszkała w Zarszynie. Potem przeprowadziła się do syna Wojciecha do Wrocławia. Nadal była aktywna fizycznie.