Trzy piórka (Die drei Federn) – baśń opublikowana przez braci Grimm w 1812 roku w pierwszym wydaniu zbioru Baśni (tom 1, nr 63).
Treść Pewien król miał trzech synów. Dwaj starsi uchodzili za mądrych, a trzeci małomówny był nazywany Głuptaskiem. Kiedy król się zestarzał, oświadczył swoim synom, że ten, który przyniesie mu najpiękniejszy kobierzec odziedziczy po nim królestwo. Puścił w powietrze trzy piórka, nakazując, by każdy szedł tam gdzie jego piórko pofrunęło. Jedno piórko pofrunęło na wschód, drugie na zachód, a trzecie, należące do Głuptaska, poleciało na południe, ale spadło zaraz na ziemię.
Dwaj bracia udali się we wskazane przez piórka kierunki, a Głuptasek musiał zostać tam gdzie jego piórko upadło. Wtedy spostrzegł obok piórka wejście do podziemnego lochu. Kiedy tam zszedł spotkał mówiącą dużą żabę, a wokół niej wiele innych żabek. Duża żaba zapytała go o cel przybycia. A kiedy dowiedziała się, że chodzi o kobierzec – ofiarowała mu go.