„(…) W początku września b.z. Dowództwo Grupy płk Wierzbickiego wydało rozkaz II/2 Strz. Konnych rozkaz zająć wieś Maziarnię. Dwa podjazdy wysłane z Raciborowic powróciły meldując, iż wieś Maziarnia jest zajęta przez silny prawdopodobnie oddział, gdyż ubezpieczenia nieprzyjacielskie są stosunkowo daleko wysunięte od wsi, silne, co można było wywnioskować z ognia karabinowego. Wyruszył więc cały Dyon nad ranem wysyłając pół godziny wcześniej pchr. Michała Hochtaubla z 10-ma Ułanami. Pchr. Hochtaubel podprowadził podjazd lasem przed samą placówkę npl. Z własnej inicjatywy uderzył gwałtownie na takową, kładąc trupem dwóch, biorąc do niewoli resztę t.j. 4-ech. Dowiedziawszy się od jeńców, iż w Maziarni jest tylko jeden K.M. i jedna nieliczna Kompania bo zaledwie 30-40. Z krzykiem „hurra” poprowadził cwałem na wieś swój podjazd. Zaskoczony npl. wycofał się w popłochu za wieś zostawiając we wsi 3 wozy, i między chałupami pojedynczych żołnierzy, którzy nie zdążyli uciec. Po przybyciu Dyon zastał wieś już opuszczoną, a tylko odparł grupującego się n.p.l. za wsią. Stwierdzam więc fakt dzielności i odwagi pchr. Hochtaubla, biorąc pod uwagę wiadomości przywiezione przez poprzednie podjazdy (…)”
ppor. Stanisław Łomnicki, Wniosek o odznaczenie "Krzyżem Walecznych", 23.11.1920 r., CAW KW 39/H-530.
12.05.1921r.