w ciągu kilkugodzinnej walki po obu stronach zginęło 30 żołnierzy, a 50 zostało rannych. W trakcie potyczki minister podjął próbę ucieczki, jednak został ujęty przez Albańczyków na , gdzie został zmuszony przez Dragobię do podpisania decyzji o zezwoleniu na funkcjonowanie albańskojęzycznych szkół na terenie Kosowa; sam Dragobia był zaangażowany w rozpoczęcie ich działalności.
22 lipca 1912 roku 12-tysięczne siły powstańcze dowodzone przez Shpenda Dragobię, Bajrama Curri i Bajrama Daklaniego zdobyły kontrolę nad Prisztiną; połowa z nich na czele z Daklanim udała się w kierunku Skopje, zdobywając to miasto 5 sierpnia tegoż roku. 13 sierpnia do Skopje przybyli Shpend Dragobia wraz z Bajramem Currim, dzięku któremu uwolniono ponad 1000 Albańczyków aresztowanych przez młodotureckie władze.
Uczestniczył w zgromadzeniu we Wlorze, gdzie 28 listopada 1912 roku podpisano Albańską Deklarację Niepodległości, przebywał następnie w regionie .
Zginął dnia 18 sierpnia 1918 roku w wyniku strzału w plecy dokonanego przez austro-węgierskich żołnierzy.
Upamiętnienia i wyróżnienia Franz Nopcsa w swojej książce Podróże przez Bałkany (alb.