Dzięki Jadwidze Sikorskiej i gronu pedagogicznemu na pensji panował duch tolerancji, zarówno religijnej, jak i społecznej. Szkoła nie stawiała na dochód i w przeciwieństwie do innych placówek tego typu nie reklamowała się w prasie. Mimo tego zwykle miała komplet uczennic, które wywodziły się głównie ze średniozamożnej inteligencji. Wśród wychowanek pensji były m.in. Karolina Beylin, Helena Duninówna, Wanda Krahelska, Izabela Moszczeńska-Rzepecka, Helena Karyory, Jadwiga Sikorska-Klemensiewiczowa, Helena Skłodowska-Szalay, Maria Skłodowska-Curie, Zofia Szmydtowa i Aniela Szycówna.
W 1879 roku weszła w skład jury konkursu dotyczącego wychowania młodzieży, ogłoszonego przez czasopismo „Bluszcz”.
Jako przełożona pensji bardzo troszczyła się o bezpieczeństwo szkoły i dlatego nie angażowała się w działalność polityczną. Włączała się i popierała prace społeczne, które były podejmowane przez uczennice na rzecz Towarzystwa Osad Rolnych i Przytułków Rzemieślniczych w Studzieńcu, które wspierała finansowo i była jego honorowym członkiem. W 1882 była współinicjatorką założenia Schronienia dla Nauczycielek, była długoletnią członkinią jego zarządu, a następnie honorową przewodniczącą Towarzystwa Opieki nad tym schroniskiem. Ofiarowała również znaczącą sumę pieniędzy na budowę schroniska w Zielonce pod Warszawą.