Przedplecze jest najszersze w pobliżu środka, w zarysie z niewykrojonymi tylnymi odcinkami krawędzi bocznych. Boczne brzegi przedplecza są słabiej zgrubiałe niż podhalanki okazałej, ale mocniej niż u O. virgulata. Odwłok ma pierwszy sternit nie dłuższy niż zapiersie. Genitalia samca odznaczają się prąciem o przedniej krawędzi przedłużonej w trójkątny wyrostek z zaokrąglonym szczytem.
Ekologia i występowanie Owad górski. Zasiedla hale, połoniny, ziołorośla i skraje lasów. Aktywny jest od maja do lipca. Zarówno osobniki dorosłe jak i larwy są fitofagami, żerującymi na przedstawicielach astrowatych, w tym na miłośnie górskiej i starcu gajowym.
Gatunek palearktyczny, europejski. Podgatunek nominatywny znany jest z Niemiec, Szwajcarii, Liechtensteinu, Austrii, Słowenii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Serbii, Czarnogóry, Albanii i Macedonii Północnej. O. s. convergens podawana jest z Hiszpanii, Andory i Francji. O. s. binaghii występuje we Francji i Włoszech. O. s. troglodytes notowana jest z Francji, Szwajcarii i Włoch. O. s. priela jest endemitem Hiszpanii, O. s.